De wilde perzik wordt ook wel “paraguayos”of “platte perzik” genoemd. De wilde perzik behoort tot de categorie steenfruit, doordat het een harde pit (‘steen’) bevat. Hij valt op door zijn platte, vaak wat onregelmatige vorm en het heeft stevig en lichtgekleurd vruchtvlees.
Wilde perziken horen er bij aankoop gaaf en fris uit te zien. De schil moet gaaf zijn en hij moet fruitig ruiken.
Houd steenfruit goed in de gaten, want de schil is zeer kwetsbaar. Gekneusde vruchten schimmelen en rotten snel.
De zomermaanden uit Spanje. (week 22 t/m 34)
Je kunt wilde perziken het beste op een koele plaats (12-15°C) bewaren. Daar zijn ze, afhankelijk van de rijpheid, 1-3 dagen houdbaar.
In de koelkast kun je ze maximaal een week bewaren, maar dit gaat wel ten koste van de smaak en het aroma.
Was de wilde perzik en verwijder eventueel de pit. Doe dit door de vrucht te halveren en hem rondom de pit in te snijden.
Het rijpe vruchtvlees laat zich dan makkelijk lostrekken van de pit. Je kunt de schil van de wilde perzik gewoon eten, maar als je hem wilt verwijderen doe je dit gemakkelijk met een scherp mes.
De wilde perzik is familie van de perzik en nectarine. Deze vruchten kunnen slechts in een beperkt aantal landen geteeld worden, doordat de bomen hoge eisen stellen aan het type grond, mate van luchtvochtigheid en temperatuur. Hierdoor valt Nederland als teeltgebied af doordat het eigenlijk alleen maar meer energie kost, dan het uit landen te halen waar de klimaatomstandigheden veel beter zijn.
Een paar opvallendheden:
De bomen hebben 500 uur koeling nodig rond 0 tot 10 ° C. Tijdens de koude periode treden belangrijke chemische reacties op die de plant nodig heeft om daarna in de lente knoppen aan te maken.
De bomen bloeien vrij vroeg (in maart in West-Europa), en de bloesem wordt beschadigd of gedood als de temperatuur onder de −4 ° C daalt.
Het gewas heeft zomerhitte nodig om het te laten rijpen, met gemiddelde temperaturen van de heetste maand tussen 20 en 30 ° C
